powrot do codziennosci

jestesmy :-) - w Polsce bylo bardzo fajnie , jak zwykle :-) , niezwykle i bardzo cieple bylo spotkanie z niesamowitymi ludzmi , wieczorem wino i partyjka scrabble i mile rozmowy.fajny byl zachwyt Tadeuszka ogniskiem, jazda konna , lasem , sianem w stodole i traktorem :-).Niefajne byly zalamania nerwowe Tadeuszka, jego ucieczki (!!!) i niespanie, ale tez i moje kolosalne przeziebienie i brak sily, jako , ze moi rodzice nie potrafia sie mlodzikiem zajac, nie bylam w stanie czasami bez nerwow wejsc do toalety.
powrot do normalnosci okazal sie trudny, Tadeusz nie chcial dzis  wstac z lozka , do busa szkolnego go nioslam , przy akompaniamencie okrzykow "ze jak nie ma ochoty to znaczy , ze nie ma ochoty!", niepokoje sie tez wprowadzeniem wczorajszym nowego leku jak zwykle z lista mozliwosci reakcji alergicznych , skutkow ubocznych itd tak dluga jak stad do zakopanego . Oczywiscie przy kazdym innym zachowaniu zastanawiam sie , czy to tak po prostu , czy to od leku .
wzruszajaca sprawa bylo to , ze moja mama  przegladajac rzeczy osobiste zmarlej cioci znalazla akurat jak ja tam bylam list od mojego dziadka do tej cioci z kwietnia 1976 roku , w ktorym opisuje z ogromna duma mojego wowczas 5 miesiecznego brata i moja dzielna wtedy 18 letnia mame - przez chwile mialam wrazenie , ze przenieslismy sie w czasie - znow widziec pismo dziadka , jego cieple slowa i specyficzne formuowanie zdan.

smiesznie bylo - moja mama dostala nowy telefon komorkowy i odkrywala cieszac sie jak mala dziewczynka tajniki nowoczesnej techniki , miedzy innymi robiac pierwsze w swoim zyciu selfie :-) - poznajcie mnie z mama