wspomnienia swiateczne

mam na koncu jezyka post o temacie autystycznym, ale odkladam go na bok, choc temat jest dla mnie wazny i chcialabym sie  nim z wami podzielic. nie o tym jednak dzis bedzie, jako , ze jak wiecie autyzm nalezy do naszego(nie, nie tylko tadeuszkowego) naszego zycia i nalezec bedzie, jednak nie nim zyjemy ;-P

zyjemy obecnie swietami nadchodzacymi i radoscia paroma wolnymi dniami.
wlasnie wrocilam z mezem z zakupow, kozystajac z tego, ze mlody dzis jeszcze w przedszkolu,siedzi przy swiatecznym stole , i lata po lace szukajac podarunkow od zajaczka.

tak sobie stalam w kuchni - jeszcze w ogole nie posprzatanej , przez brudne okna ;-) wpadaja promienie sloneczne i ukladajac w wazonie kupione wlasnie tulipany wspominalam swieta u mnie w domu, u moich rodzicow w polsce.

mieszkalismy w bloku na obrzezach poznania, dookola byly laki i lasy. fajnie bylo spedzac tam dziecinstwo. kryzys kryzysem, kolejki w sklepach kolejkami , ale wspomnienia mam bardzo sloneczne.

wiecie juz , ze my do typowych polskich rodzin nie nalezelismy.
  dziadek wychowujacy sie w duchu religii i kultury liberalno zydowskiej i polskiej oczywiscie rowniez - bardzo kultywowanej , ze swietami z jednego i drugiego kregu kulturowego ( szczesliwe dzieci , mogace obchodzic tak duzo roznych swiat :-D ) ,po wojnie (przezyciach z oswiecimia, smierci prawie calej rodziny) stwierdzil , ze boga nie ma i wychowywal swoje dzieci - czyli moja mame i ciocie w duchu ateistycznym , a moja mama wychowala tak nas - pozostawiajac nam bardzo wolna reke , ksztalcac o pogladach innych ludzi.Jako dziecko bylam dosc czesto w kosciele(z kolezankami, czy z mama , ktora jest historykiem sztuki i czesto chodzila poogladac wnetrza kosciolow), lubilam tam przebywac ze wzgledu na atmosfere - taka troche czarodziejska.

wracajac do swiat - piekne mielismy zawsze w domu swieta, takie rodzinne, z rzerzucha na stole, pisankami,jajkami gotowanymi w skorupkach cebuli, babka swiateczna i jedzeniem ciasta na sniadanie w lozku rodzicow w poniedzialek rano. no i oczywiscie - horagiewka "Alleluja" - dlaczego horagiewka? bo byla dla mnie ona synonimem swiat wielkanocnych :-D - znacie takie horagiewki - z kurczaczkami, lub barankiem, ktore sie wtyka w babke, czy do koszyczka?
takowa horagiewke, kwiaty i galazki bukszpanu przywozil zawsze moj tata z zakupow na ryneczku jezyckim przed swietami - byly i jajka i maka i warzywa i te duperelki wlasnie , ktore zawcsze byly i w momencie gdy pojawialy sie w domu to juz poprostu byly swieta.
w niedziele rano szukalismy w domu koszyczka z jakims malym prezentem czy czekoladka.
ja bardzo dlugo wierzylam w zajaca wielkanocnego - moja mama do dzis opowiada historie o tym , jak ktorejs niedzieli wielkanocnej uslyszala podekscytowany moj glos skierowany do brata - " - widzisz???? przyszedl, jest!!! a mowiles , ze zajaca nie ma !!! zobacz byl!!!!:)

tu scan prezentu od zajaczka z 88 roku - dedykacja zajaczkowa pismem mamy :-D mialam wtedy 8,5 roku i nadal chcialam wierzyc w zajaczka (ksiazka ta zapoczatkowala moja milosc do astrid lindgren i czytania ksiazek w ogole)

WESOLYCH SWIAT!